Archief | poesiealbummeke RSS feed for this section

een gedicht dat nog nader wordt toegelicht

13 Jan

jezelf verliezen

in je  indringende job

in de puinhoop van je huishouden

in de routine van elke dag

in de warmte van je gezin

in je parallelle leven

in het doolhof van jezelf

hopeloos verloren lopen

.

.

.

.

wordt vervolgd…

Advertenties

zo zijn

2 Jan

mutabel

ongrijpbaar

onbegrijpelijk

persoonlijk

onbegrensd

pervers

ondeelbaar

hardnekkig

ongecensureerd

chaotisch

talrijk

onpeilbaar

eindeloos

daar komen vodden van

24 Nov

slecht geluimd

en lange tenen

opgezette buik

neiging om te wenen

goesting in chocolade, chips en

ook nog in koek

mocht je ‘t niet doorhebben…

tant’ Marie is op bezoek

morgen ben ik weg

15 Jul

morgen ben ik weg

al is het maar voor even

morgen ben ik weg

om mijn geest rust te geven

morgen ben ik weg

helaas niet naar de zon

morgen ben ik weg

naar zuurstof en een bron

morgen ben ik weg

weg van het wereldwijde web

morgen ben ik weg

totdat ik weer wat te vertellen heb

morgen ben ik weg!

zoek de fout

26 Jun

hoe durf je

jij lelijk serpent

blijf met je smerige poten van hem af

da’s mijne vent

ongehoord

hoe jij zonder omwegen afstevent op jouw doel

zonder eerst voorzichtig af te tasten

heb jij dan geen fatsoenlijkheidsgevoel?

Neen, jij…

jij grijpt meteen naar zijn ballen

maar ik…

ik zal jouw pret vroegtijdig verknallen

ik pak  je kop heel stevig beet

en draai en draai en draai

opdat je ’t nooit meer vergeet

vervolgens smijt ik je driftig  tegen de grond

ook al spat dan  niet jouw

maar zijn bloed  in het rond

en denk maar niet dat ik het jou ooit vergeef

je bent en blijft een lelijke

teef!

Onthulling van mijn ware *aard

28 Mrt

Je verscheen uit het niets

het was haat op het eerste zicht

alhoewel ik het niet kon laten

om je nu en dan te bekijken en

om je dwangmatig te betasten

zorgde ik er ruw voor

dat je uit mijn leven verdween

hopelijk voorgoed

Je gaf niet op en kwam terug

keer op keer

maar gelukkig steeds alleen

Steeds harder drong je tot me door

Toch overwon ik je

opnieuw en opnieuw

.

Inmiddels ben ik met je vertrouwd

Op mijn gezicht tekent zich een glimlach af

als je weeral verschijnt

en een grimas

als je met één ruk van het pincet

uit mijn leven en kin verdwijnt

.

Tot de volgende keer, mijn ware *aard

.

.

.

*=b

ik heb JE nodig

15 Mrt

waar ben je als ik je nodig heb?

gun je me je niet?

ik kan je goed gebruiken

dat je dat niet ziet…

zelden kan ik zeggen

ik heb genoeg van jou

jou kom ik steeds tekort

waardoor ik nog meer van je hou

je doet me meer en meer vergeten

hoe mijn leven zich ontvouwde

toen je minder een rol speelde en

ik je als een vaag begrip beschouwde

 …

nu krijg je steeds meer vat op mij

en dat kan ik niet vatten

je vliegt en vliegt en vliegt voorbij

zo snel, da’s niet te schatten

mijn chronische gebrek aan jou

verstoort mijn functioneren

wanneer zal je me raad brengen

zodat het tij kan keren

en toch

wie jou in overvloed heeft

hoeft niet met mij te ruilen

af en toe kan ’t handig zijn

om achter schaarste te schuilen

eerlijk?

mocht je helemaal niet bestaan

dan voelde ik me bevrijd

helaas besta je wel

desondanks heb ik geen TIJD