Archief | februari, 2017

mijn bijberoep

4 Feb

Inmiddels zijn we enkele weken verder. Na één slapeloze nacht, de nacht die volgde op de dag waarin ik van het CLB vernam dat Tia volgend jaar in theorie naar het vierde jaar (en dus niet het derde, oef!) sociale en technische wetenschappen zou kunnen gaan, vatte ik de koe bij de horens. Zo bleek ik er toch mijn voordeel bij te hebben een boerendochter te zijn.

Die nacht realiseerde ik me immers dat Tia het lessenpakket van drie jaar wiskunde en drie jaar Frans zou moeten inhalen om enigszins te kunnen volgen. Ook met Engels staat ze achter, niet mijn grootste zorg, want ze spreekt beter Engels dan ik, heeft er een enorm taalgevoel voor en het is bovendien haar favoriete taal.  Terwijl ik in bed lag te woelen en me zorgen maakte over de haalbaarheid van ons nieuwe project, sliep mijn dochter voor het eerst sinds lang als een roosje, opgelucht dat ze haar ambities mag waarmaken.

De volgende ochtend belde ik naar haar oude school en vroeg ik of ze me het wiskundeboek van het eerste jaar konden bezorgen. Een andere middenschool uit dezelfde scholengemeenschap had het gelukkig nog in stock. Mijn man ging het halen en ’s avonds trof ik mijn dochter aan in een ijverige bui. Sindsdien geef ik haar bijles. In eerste instantie alleen wiskunde, maar toen ik na enkele weken vaststelde dat de motivatie niet verdween, integendeel zelfs, ook Frans.

Inmiddels is er een tweede gesprek geweest op het CLB. Men had ons reeds geïnformeerd dat de klassenraad, samengesteld uit de leerkrachten die haar volgend jaar les zullen geven, sowieso zijn fiat moet geven. Een dergelijke grote omschakeling hebben ze nog niet meegemaakt. We zullen dus alleszins moeten aantonen dat we voldoende inspanningen geleverd hebben om het een reële slaagkans te geven. Van de school mag ik nauwelijks ondersteuning verwachten. Ze zijn wel bereid om de boeken beschikbaar te stellen, maar bijlessen zijn voor eigen rekening. Daar kan ik inkomen, zeker toen ik vernam dat ze dit in het verleden meermaals wel gratis hebben aangeboden, doch telkens tevergeefs, omdat de leerling in kwestie uiteindelijk afhaakte.

De CLB-medewerker bezorgde me wel een foldertje van M., een leerkracht die gewoon is leerlingen voor te bereiden voor deelname aan de middenjury. Dat is hier niet het geval, maar de leerkracht in kwestie kan me alleszins wel uitleggen welke vakken moeten bijgewerkt worden en hoe ik dit moet aanpakken.De medewerker van het CLB had haar al een mail met een vraag voor informatie hieromtrent gestuurd, maar in haar beknopte toelichting was ze de essentie vergeten te melden, nl. dat onze dochter de eerste twee jaren beroepsvoorbereidend onderwijs heeft genoten en  er dus ook voor die jaren een fameuze achterstand in te halen is.

Dat ze wiskunde en Frans van de eerste drie jaar, alsook Engels van het tweede en derde jaar moet inhalen had ik al zelf bedacht. Na telefonisch contact met M. blijkt er echter ook nog sociale wetenschappen en natuurwetenschappen van het derde jaar bij te komen. Een hele kluif dus. M. wil Tia wel bijles geven wat deze twee laatste vakken betreft, maar is er voorstander van dat ik wiskunde en Frans (en later ook Engels) voor mijn rekening blijf nemen. Ik trouwens ook, want anders wordt het nogal een kostelijke zaak. Ik geef nu dus zelf tussen de 12 à 15 uren les per week. Kortom, mijn weekends zijn goed gevuld en nuttig besteed.

‘k Hoef zeker niet uit te leggen dat ik op deze manier niet veel vrije tijd meer overhoud voor mezelf, naast mijn 4,5/5 tewerkstelling. Maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de volharding en gedrevenheid van mijn gemotiveerde leerling. We gaan ervoor!

Advertenties