Archief | oktober, 2016

eigen schuld, dikke bult

12 Okt

Onlangs ontdekte ik op het internet een veiling. Tot mijn spijt was mijn man al vertrouwd met dit systeem, getuige de heldhaftige degens en historische medailles die in ons huis rondslingeren. Zelf kwam ik er bij uit toen ik een goedkoop ticket wou bemachtigen voor onze favoriete sauna en al googelend dus op een veiling belandde. Een kwartiertje later had ik onze inkom betaald en bijna twintig uitgespaard. Een uurtje later bubbelden we erop los. Enkele uren later at ik mijn winst met veel smaak op. Vanaf nu betaal ik nooit meer de volle pot!

Helaas had ik toen de smaak te pakken.

Wat werkt zoiets verslavend, zeg. Ik bood al op een resem batterijen, toiletpapier om een jaar lang te kunnen schijten, nieuwe saunabonnen,… Doch bovenal maakte ik kennis met mijn minst fraaie en voorheen onbekende kant: opbieden om andere mensen geld uit de zakken te jagen… Wat een prettig tijdverdrijf is me dat!

Bijna ging het mis.

Zo bood ik vijf euro op de toegang voor vier personen tot het openluchtmuseum in Bokrijk, inclusief de sixties tentoonstelling, die we nog niet gezien hebben. Normale kostprijs net geen dertig euro. Maar ik ontdekte te laat dat het slechts tot 23 oktober geldig is. Shitterdeshitterdeshit. Vijf euro is natuurlijk geen kapitaal, maar er komt nog evenveel aan administratiekosten bij en we zouden ons in allerlei bochten moeten wringen om er binnen de gestelde termijn te geraken. Kortom, ik had net zo goed een tientje in de vuilnisbak kunnen gooien. Gelukkig ontdekte ik deze morgen dat iemand anders mijn bod had overtroffen. Oeferdeoeferdeoef. Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen.

Of toch?

Mijn bod van één luttele euro (het minimum) om één attractie te doen (met acht personen weliswaar) in het klimpark van Zips en Robes te Ewijk in Nederland werd helaas aanvaard. Willen of niet, ik zal dus zes euro moeten ophoesten. Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om ernaar toe te gaan, ook al  heb ik nog bijna vier maanden bedenktijd.  Niet alleen ben ik niet meer zo kloek om me aan zulke waaghalzerij te wagen, maar bovendien is het 128 km rijden van hier. Toch wel wat ver om een half uurtje doodsangsten uit te staan.

Uiteraard zal ik mijn plicht voldoen en betalen wat ik betalen moet. Graag wil ik er iemand blij mee maken, misschien een beetje om mijn slecht karakter te compenseren. Een liefhebber krijgt mijn miskoop gratis en voor niets! Ik stuur je de voucher zelfs op eigen kosten op. Maar een blogverhaaltje achteraf zou wel tof zijn.

Iemand?

Advertenties