vragen zonder antwoorden

21 Dec

Dag Els

Mag ik je eens een persoonlijke vraag stellen? Al denk ik –  neen, ik weet het wel zeker – dat je me het antwoord schuldig zal blijven. Wanneer heb je ontdekt dat het mis begon te gaan? Of had je niets in de gaten? In de veronderstelling dat dit wel het geval was: maakte je je er zorgen over? Of onderschatte je het probleem? Waren er mensen bij wie je dit wel eens aankaartte? Zoals je man of, indien je hem niet wou verontrusten, je huisarts?

Ik herinner me nog goed toen je voor de eerste keer bij onze club kwam lopen. Ik zag een jonge, knappe vrouw. Ik schatte je van mijn leeftijd, zelfs wat jonger, doch je bleek liefst acht jaar ouder te zijn. Je was er toen zesenveertig. Weet je, Els, onlangs zag ik flarden van de film Ghost op TV en op één of andere manier deed Demi Moore me wel wat aan jou denken. Oké, begrijp dit niet verkeerd, jij was eerder een huis-tuin-en-keukenversie van haar, maar niettemin een zeer aantrekkelijke vrouw, een frisse verschijning. We konden het meteen goed met elkaar vinden. En blijkbaar kon je mijn getetter wel waarderen, want je zocht vaak mijn gezelschap op tijdens het lopen.

Het ging een jaar goed en toen begon je conditie op onverklaarbare wijze af te nemen. We – de andere loopmaatjes en ikzelf – adviseerden je om naar de dokter te gaan om je te laten onderzoeken. Je leek dit niet nodig te vinden. Je ging skiën en werd vervolgens slachtoffer van een hardnekkige griep waardoor je in totaal een viertal weken niet kwam trainen. Hierdoor liep je echter een behoorlijke achterstand op. Nochtans niets onoverkomelijks.

Els, je weet dat het gebruikelijk is in onze club dat lopers die door omstandigheden, bv een blessure, tijdelijk niet kunnen volgen een poosje met een tragere groep meelopen totdat ze terug hun oude niveau bereikt hebben. Blijkbaar was de drempel voor jou heel hoog om naar een andere groep over te schakelen. Het duurde dan ook een tijdje vooraleer je de stap effectief zette. Toen ik later enkele woorden met jou wisselde, kreeg ik de indruk dat je het me kwalijk nam dat ik er niet voor gekozen had om samen met jou te trainen. Je leek ineens zo afstandelijk en ongeïnteresseerd.

Niet lang erna bleef je helemaal uit beeld.

Je ziekte nam een grote vlucht. Op korte tijd was je nog maar een schim van jezelf.  Figuurlijk, niet letterlijk, want in gewicht was je behoorlijk toegenomen. Naar verluid. Want ik heb je nooit meer in levende lijve gezien. Je overlijden kwam als een schok. Het is nu al meer dan een jaar geleden, maar ik denk nog vaak aan jou. Vooral omdat ik soms denk dat ik hetzelfde lot zal ondergaan. ’t Is niet dat ik niet meer weet wat ik doe, maar ik stel toch vast dat ik vaak verward ben en mezelf tot de orde moet roepen. Had jij dat ook? Ik hoorde zeggen dat ze op je werk aanvankelijk dachten dat je fraudeerde. Er zou zelfs een onderzoek naar je zijn ingesteld, maar al spoedig kwam men tot de conclusie dat er meer aan de hand was. Men nam contact op met je echtgenoot en de bal kwam aan het rollen.

Els, inmiddels is bij mijn vader dezelfde ziekte vastgesteld. Zijn ziekte is nog maar in het beginstadium, doch we weten allebei dat hij niet meer te genezen is. Hij is bijna tachtig en jij hebt zelfs de vijftig niet gehaald. Dat is toch wel een wezenlijk verschil, vind ik. Bij mijn vader is het momenteel soms nog om mee te lachen. Tenminste, als je ironisch ingesteld bent, want eigenlijk is het verre van grappig.  De dagen nadat de diagnose werd gesteld, vergat hij immers voortdurend om welke ziekte het ging. Telkens moesten hem dan antwoorden dat het Alzheimer betrof.

Els, ik ben bang…

Advertenties

13 Reacties to “vragen zonder antwoorden”

  1. Christel 23 december 2014 bij 10:14 pm #

    Dat je niet weet wat de toekomst zal brengen is niet meer dan normaal. Schep moed….

    • Joke 23 december 2014 bij 10:17 pm #

      ach, zolang ik nog maar niet vergeet om wasmiddel te gebruiken bij de kookwas en zolang ik mijn bonen nog maar niet afgiet naast de pompbak, maak ik me nog niet te veel zorgen over de toekomst 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: