blogmeeting ten huize Zapmoose

8 Jul

Vrijwel alle vooroordelen die ik als bescheiden Limburgertje had ten op zichte van Antwerpenaren zijn het afgelopen weekend grandioos gekelderd, zoals daar zijn ‘Limburgers zijn gastvrijer dan Antwerpenaren’, ‘in Limburg is het mooier (lees: groener) wonen dan in Antwerpen’, ‘een Limburgs accent is veel schoner dan de Antwerpse variant’.  Alleen het laatste vooroordeel is overeind gebleven.  Sorry Zap, je Antwerpse accent is een aanslag op mijn oren (ik hoop dat mijn Limburgse tongval geen aanslag was op de jouwe, want dan ben je harder gefopt dan ik, met zulke joekels van schelpen! Moose heeft geen greintje overdreven, hoor), dat neemt echter niet weg dat je een toffe madam bent!!  Antwerpse muggen daarentegen – daar hoeft men in de noorderkempen niet bescheiden over te doen – zijn de venijnigste van heel Vlaanderen. Getuige de hersenpan van mijn man, die bijna uit zijn voegen barstte ingevolge een steek.  De suggesties, dat het intellectuele gezelschap verantwoordelijk was voor de uitbreiding van zijn hersenmassa, hield daarentegen helemaal geen steek.

Gisteren toerden we veel te laat westwaarts. Even de tijd uit het oog verloren, nog rap rap een boodschapke gedaan en dan te laat bedacht dat Antwerpen niet bij de deur ligt en dus toch wel anderhalf uurtje voituren betekent. En de koffers moesten ook nog gemaakt worden, want, onverantwoorde ouders als wij zijn, zouden wij, inclusief kinders,  zonder enige betrouwbare referentie bij twee virtuele kennissen, wiens reële namen tot amper een drietal dagen voor de afreis onthuld werden, blijven slapen. En dan preken tegen de kinderen dat ze moeten opletten met het internet! Consequent opvoeden, wat is dat? Preventief pakte ik nog vlug een allergiepilleke.  Wat achteraf bekeken geen overbodige luxe bleek. Wist je dat je, als je op Zaps badkamer, wat water in je gezicht pletst en met toegeknepen ogen een handdoek grijpt van het rekje onder de pompbak, de kans reëel is dat deze uitermate zacht aanvoelt en  miauwt?

Enfin, zo anderhalf uur te laat belandden we dan toch op onze eindbestemming. Beleefdheidshalve had ik wel een SMS’je verstuurd om onze vertraging aan te kondigen, opdat men niet op ons zou wachten voor de wandeling.  De verzending van dit SMS’je kostte me ongeveer 30 km – ik heb nu eenmaal geen SMS-duim, en ik had me de moeite kunnen besparen want de gastvrouw is zo mogelijk nog nonchalanter in haar GSM-gebruik dan ikzelf.  Enfin, het voordeel van haar nonchalantie is dan ook dat er niet boos werd gekeken omdat we het afgesproken uur niet netjes nakwamen. Integendeel, zodra we parkeerden ontwaardden we een hevig wuivende zapnimf door de zachtjes wuivende bomen.

Alhoewel ik het niet gemakkelijk vind om een onbekende groep te vervoegen – en dankzij onze laattijdigheid kreeg ik de volle laag op dat vlak – bleek dit goed mee te vallen.  Helemaal onbekend waren ze immers niet. Dankzij hun blog was ik met de meeste van hen toch al een beetje vertrouwd.  Oke, de kritische lezer kan dit een ‘vals’ vertrouwen noemen – uiteindelijk heet ik IRL ook niet Joke – maar het is een feit dat het er vanaf het begin allemaal heel gemoedelijk aan toe ging.  Uiteraard ook dankzij de hartelijke ontvangst door de gastheer- en vrouw, de relaxte omgeving en de ongedwongen sfeer.

Gelukkig hadden we de boswandeling niet gemist én eveneens gelukkig bleken er in de noorderkempische bossen geen teven te zitten. Muggen, daarentegen in overvloed, maar ach, die beestjes kunnen er toch ook niets aan doen dat ze als mug geboren werden, nietwaar?  De bomen beschermden ons echter wel goed tegen de regen en zo kwamen we relatief droog aan bij huize Zapmoose.

Kort daarna werd een rijkelijk buffet opgesteld.  Zelf had ik gepland om ter plaatse een warm pastagerechtje met zalm en broccoli te bereiden.  Maar Zapnimf, die de tafel met een kennersblik overschouwde, zag dat er voldoende was voor iedereen, en stelde me voor om gewoon aan te schuiven.  Dat liet ik me geen twee keer zeggen, want inmiddels verrekte ik zo een beetje van de honger.  Mijn diepvriesbroccoli, die ik net ietsjes te lang voorgekookt had, belandde samen met de gerookte zalm tussen alle andere lekkers op tafel. Niemand hing echter de vervelende recensent uit en zonder schroom proefde ik van alle andere heerlijkheden.

Ondertussen werd er voluit gebabbeld. We verhuisden van de tafel naar het kampvuur. Jawél een echt kampvuur, veroorzaakt door enkele overjaarse scouts.  Kortom het was gezelligheid troef. Zelfs toen het opnieuw begon te regenen,  kon dit onze pret niet bederven, we kropen gewoon knusjes onder de carport.  Pas rond 3 uur zochten we ons bedje op.  Sommigen al iets vroeger, maar wij zijn nu eenmaal plakkers. Ook ’s daags nadien.  We werden verwend met een uitgebreid ontbijt met een zacht gekookt eitje en vers geperst sinaasappelsap – goed voor de schijterij, niet onbelangrijk – en om half één deed ik me nog eens tegoed aan de lekkere pastagerechtjes.  Over de stukjes taart en pralines die voor en na nog in mijn mond verdwenen, zwijg ik hier wijselijk.

Pas om 15.30u kregen spraakwaterval Zap en haar sympathieke wederhelft ons de deur uit, en volgens mij vonden ze het niet eens heel erg dat we zo lang waren blijven zitten! Ofwel zijn ze te beleefd om het tegenovergestelde te laten blijken.

Vervolgens heb ik geknord van Antwerpen tot in Limburg van contentement.

Of kwam dat gewoon omdat ik moe was?

—————————————

Enkele linkskes naar andere bloeddorstige  invalshoeken: EilishGudrunMargoMarjelle,  MicheleeuwPharaildeStef en Zapnimf.  Nog in blijde verwachting van bloedstollende verhalen van Appelmoose, Juffrouw Sanseveria, Sterre en Sven.  En ik stel voor dat ook de niet-bloggers een poging wagen.

Advertenties

23 Reacties to “blogmeeting ten huize Zapmoose”

  1. zeezicht 9 juli 2012 bij 10:34 pm #

    leuke verslagjes hebben jullie allemaal geschreven!
    ik was namelijk ook al op meet bij de zapmooses en wie weet, vliegen daar nog muggen rond met mijn bloed! 🙂

    • Joke 10 juli 2012 bij 7:02 pm #

      geen wonder dat daar zo straffe muggen zitten.

  2. margogogo 11 juli 2012 bij 11:21 am #

    Heel blij dat ik jou, je man en je dochters heb leren kennen. ’t Is altijd leuk om een gezicht te kunnen plakken op een medeblogger. Jullie zijn hele toffe mensen!

    • Joke 11 juli 2012 bij 11:28 am #

      mercekecikes. Omgekeerd is dat ook zo! Al is het toch ook een tikkeltje jammer dat het mysterie nu een beetje weg is én de illusie dat smurfkes niet altijd blauw zijn.

  3. chrissebie 12 juli 2012 bij 4:45 pm #

    Lijkt me heel leuk een blogmeeting te organiseren en mee te mogen maken! Fijn dat jij alvast genoten hebt!

    • Joke 12 juli 2012 bij 4:54 pm #

      was het ook. Organiseren zou ik zelf minder zien zitten, er naar toe gaan bezorgt me immers al stress genoeg (al dat vreemd volk, nochtans ben ik niet verlegen), al was dat maar van heel korte duur, want het ijs was heel vlug gebroken.
      Heb jij ook een blog? Want als ik op jouw naam klik, kom ik op je gravatar uit en ik vind geen link met een blog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: