help, hèlp, HELP, HELLEP! Ik krijg…

31 Dec

De geschiedenis herhaalt zich vroegtijdig.

Onlangs kweelde onze jongste uit volle borst(jes) binnenshuis het refrein dat ik 13 jaar eerder in het moederhuis had bezongen… ’t Is te zeggen, in gedachten toch.

Iedere moeder die haar kroost zelf ter wereld heeft gebracht, herkent wellicht het volgende tafereel.  Enkele dagen na mijn eerste bevalling kon ik niet meer op mijn zij slapen.  Deze pose werd immers verhinderd door een ti(e)tanische  zwelling van mijn ‘longen’. Mijn man, waarvan ik altijd gedacht had dat hij een voorkeur had voor dikke konten (en daarmee was hij aan het juiste adres), bleek zich ineens te ontpoppen tot een ware tettenman (den overloper).  Nooit eerder had ik hem zo enthousiast gezien, zelfs niet tijdens de memorabele bevruchting. Hij moest er echter met zijn poten vanaf blijven!  Mijn boobies hadden een nieuwe functieomschrijving gekregen en manlief paste absoluut niet in dat plaatje.

Eenmaal mijn tietenvandolly(parton)klonen aan hun nieuwe opdracht gewend waren, verliep de borstvoeding vloeiend.  ’t Was toch minder vanzelfsprekend dan dat ik voorafgaandelijk gedacht had. Doch vanaf het ogenblik dat onze dochter, figuurlijk, beet had hoe het moest en ik ook,  was het (h)euvel binnen de kortste keren verholpen en bleek het de beste uitvinding sinds… Ja, sinds wat eigenlijk?

Enkele maanden later was mijn baby tijdelijk zo verzadigd dat ze geen pap meer kon zeggen. Genadeloos liet ze me met mijn melkvoorraadje zitten.  Helaas bleef ik, zelfs zonder afnemertje, gewoon verder produceren, alsof ik instond voor de voedselbevoorrading van een druk bezette crèche.  Het gevolg liet zich raden. Spoedig zat ik weeral met twee gespannen balonnen, die net niet op ontploffen stonden.  Een licht kneepje erin en ik kon verder melk spuiten dan venten kunnen piesen in een wedstrijdje omterverst.

Het ging zelfs van kwaad naar erger.  Zo erg dat ik na het eten mijn man sméékte om mij uit de  nood te helpen.   Afkolven had ik nog nooit gedaan – ik had trouwens geen melkmachine voorhanden-, de baby wou niet drinken en ik stond op ontploffen. Er was geen ontkomen aan, manlief moest eraan geloven: ik legde hem aan. Het was een bespottelijk zicht en door mijn ellende heen schuddebuikte ik van het lachen.  Ik besefte ten volle dat ik op deze manier mijn productie wellicht nog meer zou opdrijven, maar op dat moment kon me dat geen barst schelen want… ik stond op barsten.

Aanvankelijk was mijn man laaiend enthousiast.  Eindelijk kreeg hij terug een plekje in de vernieuwde functieomschrijving.  Bovendien was hij nieuwsgierig naar de smaak van dat witte goedje. Dat bleek echter een tegenvaller van jewelste te zijn, net met water aangelengde melk die daarenboven bovenmatig gezoet was.  Van de biertjes die de producente dronk i.f.v. het productieproces was er geen hopje te bespeuren.  Na enkele slokjes was hij het goedje zo beu als kouwe pap. Ik smeekte hem echter om verder te gaan om mijn ongemak te verlichten.

Ongeveer anderhalve liter later (een ruwe schatting, je mag dit met een zoutmijn nemen) smeekte mijn man mij om te mogen stoppen.  Hij had net een volledig middagmaal achter de kiezen en als toetje kon dit wel tellen.  Hij werd er onpasselijk van.  Routineus liet ik hem een boertje doen over mijn schouder.  Al zijn inspanning ten spijt, was mijn probleem niet verdwenen uit het melkwegstelsel.  Integendeel zelfs, mijn borsten voelden pijnlijker aan dan ooit tevoren.

Mijn echtgenoot knipte de leeslamp aan en met een kennersblik aanschouwde hij zijn favorieten.  Hij stelde vast dat één van hen nogal bloosde en precies behoorlijk hard aanvoelde. “Volgens mij kamp je met een borstontsteking,” diagnosticeerde hij gedecideerd.  Geen tegenspraak duldend, stuurde hij me op staande voet naar mijnheer Doktoor.
Ondertussen sliep onze baby vredig verder.

wordt vervolgd…

Advertenties

Eén reactie to “help, hèlp, HELP, HELLEP! Ik krijg…”

  1. koffiemetmelkensuiker 19 februari 2012 bij 2:06 pm #

    (bijt op lip)
    Ocharm die man van jou … maar volgens mij hebben de meeste mannen wiens vrouw borstjes geeft dit wel eens meegemaakt.
    Wordt er tegenwoordig niet gewoon afgekolfd in zo’n geval?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: