wiens verdiende loon?

13 Dec

Tot mijn scha en schande… Neen, Joke, schrappen! Die openingszin heb je onlangs nog gebruikt.

Beste bloglezer, ik wil alleen maar zeggen dat ik volledig beantwoord aan één van de grootste clichés sinds de uitvinding van de voiture, aangaande vrouwen achter het stuur.  Tot mijn scha en schande… NEEN, Joke, SCHRAPPEN! Je bezorgt je lezers een déja lu. Enfin, mocht ik de allereerste vrouwelijke chauffeur zijn geweest, dan lag ik aan de grondslag van dit cliché, zeker weten!  Het begon al bij het gevreesde rijexamen. Als jongste van vier was ik tevens de laatste in rij om te leren autorijden.  Mijn broers en zus hadden respectievelijk één, twee en drie testen nodig om het begeerde papiertje te bemachtigen.  Je kan dus al raden welk onafwendbaar lot mij te wachten stond. Totaal onderhevig aan de self fulfilling prophecy en juist binnen de normen gedrogeerd om de nodige kalmte te bewaren, haalde ik bij de vierde poging eindelijk het zuur verdiende,  nou ja, bevret.

Op de baan moet je steeds alert blijven en goed kunnen anticiperen.  Twee kwaliteiten die bij mij ook in kwantiteit schromelijk te kort schieten.  Enkele jaren geleden was ik zo verstrooid dat ik drie accidentjes veroorzaakte op minder dan één maand tijd.  De flauwe term maatschappelijk ‘accident’ is letterlijk op mij van toepassing.  De eerste keer was mijn blik te veel gericht op eventuele vrijstaande parkeerplaatsen langs de baan, zodat ik mijn chaufferende voorgangster per ongeluk in haar gechromeerd gat reed.  Nauwelijks twee weken later probeerde ik autodidactisch een slipcursus te volgen en bedroog ik vervolgens mijn man met een onbuigzame verlichtingspaal.  Derde keer goed keer dan?  Niet in dit geval!

De derde keer stopte ik iets te laat aan een voorrangsweg, wegens iets te gejaagd, zodat een auto die van links kwam mijn snuit, althans die van de auto, niet meer kon ontwijken en onze karretjes bijgevolg een beetje te hardhandig neuzeneuzeneuze deden.  Ik besefte dat ik het doorgaand verkeer gehinderd had en ontegensprekelijk in fout was.  Uit de andere auto stapte een jong vinnig meisje dat me meteen voor verrot begon uit te schelden.  Ik aanhoorde het gelaten en probeerde haar te sussen door me te excuseren en volledig schuld te bekennen.  Toen de chauffeur zelf uitstapte, sloeg mijn hart echter een slag over.  Het was een jonge kerel met piekerig ros haar, een geelsig rokersgebit en een pokkedalig gezicht, bijkomend verminkt met een gemene wenkbrauw- én, zo bleek al vrij vlug, onappetijtelijke tongpearcing.  Hij was gelukkig nogal aan de tengere kant.  Instinctief had ik me bij de eerste aanblik al schrapgezet om een verdiend pak slaag te incasseren.

Tot mijn verrassing was hij uitermate beleefd, je kon hem zelfs timide te noemen.  Verlegen sliste hij me toe dat dat hij Ssstefan* heette. Zonder nadenken ging hij akkoord met mijn voorstel om het in der minne te regelen.  Hij zou een offerte laten maken en afhankelijk van het bedrag zou het al dan niet een verzekeringskwestie worden.  Er werden geen papieren ingevuld, enkel contactgegevens uitgewisseld. De ruige naïeveling vertoonde een mateloos vertrouwen in mij.  Lucky him ben ik goudeerlijk, tot het absurde af.  Mijn echtgenoot kan dit beamen! In het begin van onze relatie werden we immers eens tegengehouden door de politie voor een alcoholcontrole. Mijn lief antwoordde Belgisch-eerlijk dat hij niets gedronken had, doch ik liet de ‘armen’ der wet weten dat hij twee palmkes achter de kiezen had.  Blijkbaar klonk mijn plaatsvervangende schuldbekentenis zo ongeloofwaardig dat mijn partner niet hoefde te blazen.  Een autistisch trekje? Dankzij enkele liefdevolle duwtjes van mijn man heb ik dergelijke vergaande eerlijkheid inmiddels wel afgeleerd.

De dag nadien lizpelde Ssstefan* me toe hoeveel de schade bedroeg, zzzevenhonderdzzzevenenzzzeventig euro.  Dit overschreed het bedrag dat mijn verzekeringsagent had voorop gesteld om het onderling af te handelen, dus stelde ik voor om het alsnog aan de verzekering aan te geven.  Volgens mister pearcing was dit te laat, maar volgens mijn makelaar stond er geen termijn op.  Om één of andere reden leek Ssstefan* wat terug te krabbelen. Toch ging hij akkoord om ’s anderendaags samen de papieren in te vullen.  Een uurtje voor de afspraak belde  hij echter af, neen straffer nog, het ijzeren watje liet zijn moeder de afspraak annuleren. Dit vond ik hoogst merkwaardig.  Een autofreak met een getunede johnykar, die niet gejaagd is om zijn gepimpte bumper op te kalefateren.

Toen hij mijn functionele boodschappen op zijn voicemail ijskoud bleef negeren, begon ik onraad te ruiken. Dus zocht ik ’s anderendaags mijn makelaar op om mijn vreemde probleem uit de doeken te doen.  Dienstvaardig belde deze Ssstefan* zelf op en hij had meteen beet.  De verdachte snuiter wou nauwelijks lossen bij welke maatschappij hij verzekerd was. Bizar! Bovendien kende de automaniak de cijfer- en lettercombinatie van zijn eigen nummerplaat niet!  Nog bizarder!! Spoedig bleek hij zelfs helemaal geen deel uit te maken van het klantenbestand van de door hem opgegeven maatschappij. Ahaa!! Zowel bij de makelaar als bij mezelf waren inmiddels al ettelijke alarmbelletjes gaan rinkelen.  Preventief contacteerde mijn verzekeringsagent de politie om te vermijden dat de rosse slistong me vluchtmisdrijf in de schoenen zou schuiven.  In tegenstelling tot zijn verzekeringsmaatschappij bleek Ssstefan* hier géén onbekende te zijn.   Meer nog!  Naar aanleiding van dit incident wou de agent van dienst hem nog wel eens ‘verblijden’ met een onaangekondigd bezoekje.

’s Namiddags kreeg ik een bevrijdend belletje van de ijverige uniformman.  Ik werd kort telefonisch verhoord, hoefde zelfs niet naar de bureau te gaan om mijn verklaring te ondertekenen.  Het kwam erop neer dat ik de kwestie mocht laten rusten.  In al mijn naïeviteit begreep ik het eerst niet goed.  Ik was 100% in fout en wilde die gast écht wel vergoeden voor mijn stommiteit.  Niet nodig, vond de agent.  Typisch voor mij, had ik het daar toch wat moeilijk mee. Eigenlijk was dat totaal onverzoenbaar met mijn kromme geweten.  Omdat ik erover bleef doorzeuren en zaniken, deelde de agent tenslotte verveeld mee dat Ssstefan* met niets in orde was, inschrijving, noch verzekering.  Of het zijn eigen voertuig was en niet een ‘geleende’, liet hij in het midden.  Ik voelde me schuldig om wat ik hem had aangedaan, maar besefte terzelfdertijd dat het zijn verdiende loon was.

En ik?  Ik kreeg ook mijn verdiende loon.  Oké, deze keer kwam ik er letterlijk en figuurlijk goedkoop vanaf. Ik had de juiste persoon getroffen op het foute moment.  Een toeval dat té groot is om nog toeval te kunnen heten.  Opgezadeld met een belachelijk schuldgevoel realiseerde ik me dat ik een subtiele waarschuwing had gekregen. Zodoende wijzigde ik mijn rijstijl van non- in chalant met een G.  Een ezel stoot zich immers geen twee maal twee keer aan dezelfde steen! (Hout vasthouden)

* te lezen met een dubbele tong

Advertenties

4 Reacties to “wiens verdiende loon?”

  1. Christel 14 december 2011 bij 10:09 am #

    Lezen met een dubbele tong? Nogal wat té vroeg om nu te gaan aperitieven, me dunkt. 🙂

    • lees me 18 december 2011 bij 10:31 am #

      je kan ook een tongpearcing laten zetten (als je die nog nog hebt)

  2. micheleeuw 15 december 2011 bij 2:05 pm #

    Ja, een eerste auto is een ‘wegsmijterke’, hé. Mijn eerste, ‘Tuurke’ genaamd omdat het niet groot genoeg was om ‘voiture’ tegen te zeggen, was niets aan toen ik het kocht. Tegen dat ik verkocht was alles eraf. 😉
    Gelukkig was het allemaal zonder erg. Leuk geschreven.

    • lees me 18 december 2011 bij 10:33 am #

      dank je wel. Ben er innderdaad goedkoop van afgekomen, maar heb er gelukkig ook mijn les uit geleerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: