toch enkele etiketjes (part II)

3 Dec

(vervolg van ‘geen etiketje nodig’)

Het gezin verhuist en zij mag naar het eerste leerjaar.  Twee grote veranderingen op korte tijd.

De ouders willen dat de nieuwe meester hun dochter onbevooroordeeld leert kennen.  Dus leveren ze haar zonder etiketje af.  Tevergeefs, want binnen de week is ze gelabeld. Na een algemene uiteenzetting voor alle ouders houdt de meester hen staande.  “Is er iets wat ik over jullie dochter moet weten?” vraagt hij belangstellend. Er volgt een korte stilte. “Is er iets wat u ons over onze dochter wil vertellen?”

“Ik zal het zeggen zoals het is,” vervolgt de meester “ze luistert niet.” Haar ouders hadden zich aan vanalles verwacht, maar niet aan dit.  Hun oudste is immers een uitermate gehoorzaam kind, veel volgzamer dan hun jongste. “Met mijn 25 jaar ervaring,” zet de meester zijn betoog voort “heb ik zoiets nog nooit meegemaakt. Kinderen van die leeftijd hebben altijd ontzag voor de meester, maar zij heeft dat totaal niet.  Ze gaat haar eigen gang en stoort de hele klas. Er is iets grondig mis met jullie kind,” besluit hij.

Weer zo een typische betweter uit het onderwijs, oordelen de ouders.  Met zijn vijfentwintig jaar ervaring…  Hij zou toch bekwaam genoeg moeten zijn om haar onder controle te houden, thuis is dit alleszins geen probleem.  Toch stemmen ze in met verdere onderzoek en maken een afspraak met een bekend kinderpsychiater.

Ze heeft concentratiestoornissen en wordt eerst onderzocht op ADHD.  Onzin, weten haar ouders, thuis is ze de rust zelve. Autismespectrumstoornis dan?  Ze scoort onvoldoende punten om gediagnosticeerd te kunnen worden, doch vertoont er duidelijk kenmerken van.  Ze heeft geen fantasie, beweert de psychiater.

Geen fantasie????  Hun dochter die overal droedeltjes tekent en elk cijfer drie voorziet van een melktand.  Hun dochter die haar moeder in een vriendenboekje laat noteren dat ze later ‘vleermuis’ wil worden. Hun dochter die iedereen verbaast met haar buitengewone tekentalent.

Inderdaad, dat meisje vertoont in een poppenspel geen greintje sociale interactie. Dat meisje kijkt je nauwelijks aan als je tot haar spreekt. Dat meisje luistert alleen als ze individueel wordt aangesproken, wat verklaart waarom ze thuis wel en in de klas niet hoort wat er wordt gezegd.

De psychiater wil medicatie opstarten, rilatine.  In welke wereld leven wij, denken de ouders. Een wereld waar kinderen van zes niet meer kind mogen zijn, maar willens nillens moeten plooien naar de hoge verwachtingen van het huidige onderwijssysteem.  Is dat een gegronde een reden om medicatie toe te dienen? “Volg je gevoel,” stelt de huisarts, als de moeder hem erover aanspreekt.  “Maar het is een feit dat dat soort medicatie veel te lichtzinnig wordt voorgeschreven.”  “Soms is het beter om één kind een pilletje te geven om de rust in het gezin te behouden, dan later alle gezinsleden een kalmeerpil,” adviseert de apothekeres “Doe het dus enkel als het hele gezin er baat bij heeft.” Vooral dit laatste geeft de doorslag. Thuis zijn er geen problemen, dus wordt er niet met medicatie begonnen.  Omdat de ouders de voorgestelde behandeling niet willen volgen,  zet de pillendokter de behandeling terstond stop.

De meester respecteert de beslissing van de ouders.  Hij verdiept zich in de materie van autisme en introduceert de methode die gebruikt wordt in het gespecialiseerd onderwijs in zijn klas. De klusjesman timmert een houten drieluik.  Dit schermt het meisje letterlijk af van externe prikkels. Op haar tafeltje ligt een blad met pictogrammen.  Zo kan zij visueel volgen dat na rekenen en schrijven de speeltijd volgt en hoeft zij niet meer tien keer op een dag te vragen wanneer het eindelijk zo ver is. Al haar oefenblaadjes worden verknipt en een zandlopertje helpt haar om de oefeningen tijdig af te krijgen.  Op amper 2 dagen tijd is de rust in de klas wedergekeerd.  Tot tevredenheid van de meester en tot tevredenheid van de ouders, die hun mening over de leerkracht onmiddellijk herzien. Knap dat hij met zijn vijfentwintig jaar ervaring toch openstaat voor nieuwe dingen…

Ondertussen wordt ‘Tennisplank’ vervangen door een vriendinnetje van vlees en bloed.  Tessa is een lief kind, dat op sociaal vlak bijzonder vaardig is.  Net zoals het meisje houdt ze van tekenen en knutselen.  Ze kunnen er samen uren mee bezig zijn.  Tessa speelt ook graag met de poppen net zoals het zusje. Zij wil haar vriendinnetje betrekken bij dit spel, doch tevergeefs.  Zij dringt niet langer aan en lost dit creatief op door het meisje de rol van buitenshuiswerkende moeder toe te bedelen.  Zo wordt ze willens nillens toch betrokken bij het spel en kan zij terzelfdertijd haar eigen knutselpraktijken voortzetten.

Haar ouders laten haar naar de kunstacademie gaan, zodat zij haar artistiek talent verder kan ontwikkelen.  Hier heeft zij geen drieluik nodig, noch een zandloper.  Zonder dralen maakt zij haar werkjes als eerste af.  Hier is zij een voorbeeldleerling.

Zij is bovenmatig geïnteresseerd in de natuur met een merkwaardige aandacht voor alles wat fladdert.   Vlinders dragen haar voorkeur weg.  Zij kan ze uitzonderlijk gedetailleerd tekenen of met de losse hand uitknippen. Zij kan de verschillende soorten benoemen en haast wetenschappelijk beschrijven hoe ze leven. Ook andere insecten of spinachtigen boeien haar.  Probleemloos sluit ze vier hommels op in een tiktakdoosje.  Meermaals moeten haar ouders stoppen omdat er weer een gefrustreerde hommel in de auto is ontsnapt.

In zichzelf glimlachend loopt het meisje vaak, moederziel alleen, fladderend over de speelplaats.

Ze lijkt gelukkig.

wordt vervolgd…

Advertenties

3 Reacties to “toch enkele etiketjes (part II)”

  1. lees me 3 december 2011 bij 10:49 am #

    Hoe zou het komen dat bij het overhevelen van dit stukje de open lijnen tussen de alinea’s niet automatisch meegaan en bij het vorige stukje wel?

Trackbacks/Pingbacks

  1. geen etiketje nodig (part I) | lees me - 11 januari 2014

    […] wordt vervolgd… […]

  2. leren ontsnappen uit een hokje (part III) | lees me - 11 januari 2014

    […] (vervolg van : ‘toch enkele etiketjes’) […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: